Polityka wschodnia Polski – raport Konferencji Ambasadorów RP

Konferencja Ambasadorów we współpracy przedstawicielstwem Komisji Europejskiej w Polsce zapraszają do lektury raportu amb. Jerzego Marka Nowakowskiego, amb. Jacka Kluczkowskiego, amb. Bogumiła Lufta, amb. Agnieszki Magdziak-Miszewskiej o polityce wschodniej Polski. Linki do pobrania raportu na dole strony.

WSTĘP: Kryzys polityki zagranicznej Polski w minionym czteroleciu stawia na porządku dziennym kwestię jej odbudowy przez rządy po wyborach październikowych 2019 r. Bez względu na wynik wyborów nowy rząd musi podjąć wyzwanie jakim jest redefinicja naszej polityki wschodniej. Sytuacja w której Federacja Rosyjska otwarcie podważa istniejący ład europejski a jednocześnie związki transatlantyckie są bardziej zagrożone niż kiedykolwiek nie możemy sobie pozwolić na brak jasno zdefiniowanych celów i polityki wschodniej. Nasz Raport ma zwrócić uwagę na niektóre elementy tej polityki.

Od chwili wejścia Polski do NATO i Unii Europejskiej pojęcie Polityka Wschodnia wydaje się mniej użyteczne bo jest – a właściwie być powinno – jednym z wymiarów całościowej polityki zagranicznej państwa. Niezbyt udane próby reanimowania polityki wschodniej w czasie prezydentury Lecha Kaczyńskiego dowodzą, że rozpatrywanie polityki RP wobec obszaru dawnego ZSRS (bo to w istocie jest dekodowane jako polityka wschodnia) w oderwaniu od naszej aktywności w UE i NATO prowadzi na manowce. Przede wszystkim na manowce nieskuteczności. Nie oznacza to jednak, że Polska nie powinna prowadzić polityki wobec swoich partnerów na Wschodzie. Tyle, że polityka ta musi być częścią szerszego projektu naszej aktywności międzynarodowej. Ponieważ takiego projektu rządzący obecnie nie mają, to polityka zagraniczna Polski jest czysto reaktywna i znacznym stopniu podporządkowana potrzebom bieżącej walki na rynku wewnętrznym, oraz prowadzona w rytm kampanii wyborczych. Szkodliwa i krótkowzroczna pseudopolityka historyczna wobec Ukrainy jest przykładem najbardziej jaskrawym ale nie jedynym. Prezentowane Założenia maja być przede wszystkim propozycją konkretnych  działań w perspektywie wyborów i powołania nowego rządu. Bez względu na to, kto wygra wybory konieczne wydaje się podporządkowanie naszych działań wobec Wschodu względnie zgodnemu działaniu  całej klasy politycznej. Przykłady ingerencji Rosji w polskie sprawy wewnętrzne, przy użyciu sprawy katastrofy smoleńskiej powinny być sygnałem ostrzegawczym, że brak wewnętrznej debaty prowadzącej do politycznego consensusu szkodzi polskiej racji stanu.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s